Choroba Parkinsona
Choroba Parkinsona jest jedną z częstszych chorób zwyrodnieniowych układu nerwowego. Dotyka zwykle ludzi po 50.-60. roku życia, a częstotliwość jej występowania wzrasta wraz z wiekiem.
Objawy choroby to sztywność, spowolnienie oraz drżenie spoczynkowe. Prowadzą one do narastającej niesprawności ruchowej, w największym stopniu upośledzone są czynności precyzyjne: choremu coraz większą trudność sprawia np. pisanie, zapinanie guzików, utrzymanie sztućców i spożywanie posiłków.
Objawy choroby Parkinsona
- sztywność i wzmożone napięcie mięśniowe (charakterystyczna przygarbiona i pochylona do przodu sylwetka, skłonność do upadków),
- drżenie spoczynkowe (wykonywany kciukiem i palcem wskazującym ruch „kręcenia pigułki”, nasilenie drżenia pod wpływem emocji, zanikanie – podczas wykonywania ruchów dowolnych oraz snu),
- spowolnienie ruchowe (maskowata twarz, chód drobnymi kroczkami),
- zaburzenia mowy (mowa monotonna, ściszona, niewyraźna),
- objawy wegetatywne (łojotok twarzy, ślinotok, potliwość, zaparcia, zaburzenia kontroli czynności fizjologicznych np. nietrzymanie moczu),
- zaburzenia funkcji poznawczych (pogorszenie pamięci, spowolnienie myślenia, ograniczenie spontaniczności w myśleniu i działaniu),
- objawy psychiatryczne (niestabilność nastroju, apatia).
Przyczyna choroby nie jest znana, nie ma też leczenia umożliwiająca zahamowanie postępu choroby. Natomiast stosowane jest leczenie objawowe (np. preparaty L-DOPY) , które pozwala skutecznie kontrolować objawy choroby i przez dłuższy czas umożliwia choremu zachowanie sprawności ruchowej i lepsze funkcjonowanie w życiu codziennym.
